maja
19
Czynnik czasu odgrywa decydującą rolę przy tzw. tłumaczeniu symultanicznym, czyli „jednoczesnym”. Przebiega ono stosunkowo najszybciej, zajmuje bowiem połowę czasu potrzebnego do wykonania tłumaczenia konsekutywnego i odbywa się 20 do 30 razy szybciej niż tłumaczenie pisemne tego samego tekstu.
- Nadawca działa w swoim własnym imieniu, podczas gdy tłumacz pełni rolę pośrednika komunikacyjnego i uzależniony jest co do czasu, jak również wyboru formy i treści komunikatu od swojego mocodawcy.
- tłumacz odbiera partię tekstu sformułowanego w j l i następnie z pewnym opóźnieniem wytwarza jego odpowiednik w języku przekładu,
- w tym samym czasie odbierając dalszą partię tekstu źródłowego.
- W co najmniej połowie czasu działania tłumacza i mówcy nakładają się na siebie, są równoległe.
-Działanie tłumacza powinno być zsynchronizowane z działaniem mówcy.
- Tłumacz opóźnia się w tworzeniu tekstu przekładu w stosunku do nadawcy zazwyczaj o l do 3 sekund, choć czasem notuje się znacznie większy odstęp czasowy, sięgający do 11 sekund.
W procesie tłumaczenia symultanicznego wyróżnia się następujące główne fazy:
- pierwsza faza, wstępna („jałowa”), polegająca na słuchaniu pierwszej partii tekstu j l,
- druga i trzecia faza: transpozycja i wygłoszenie tekstu przekładu,
- czwarta faza: słuchanie dalszej partii tekstu źródłowego, równocześnie z działaniem występującym w fazie drugiej i trzeciej.
Przesunięcie w fazie między działaniem nadawcy inicjalnego i tłumacza kabinowego trafnie ilustruje następujący schemat (G. Jager,
przekładu będzie nieco krótszy od oryginału, ale stanie się łatwy w odbiorze, gdyż uproszczone, krótkie zdania będą łączyć się ze sobą w sposób ujawniający podstawowy sens komunikatu
maja
9
Tłumaczenia konsekutywne
Filed Under Tłumaczenia konsekutywne | Leave a Comment
Tłumaczenie konsekutywne stosuje się w czasie oficjalnych spotkań z udziałem mężów stanu i polityków, przy prowadzeniu rokowań i rozmów, udzielaniu wywiadów i informacji, np. na konferencjach prasowych, przy uroczystych otwarciach i zamknięciach obchodów i uroczystości, na odczytach itp.
Przy tłumaczeniu konsekutywnym wy stępuj ą pewne ograniczenia w czasie przy przejściu z j l do j2.
Wyróżnia się trzy stadia tłumaczenia konsekutywnego:
1. faza odbioru tekstu j l,
2. faza magazynowania informacji,
3. faza utworzenia i wypowiedzenia tekstu (G. Jager i G. Dalitz 1984: 176 i n.).
- Może wówczas natychmiast zwrócić się do mówcy z prośbą o powtórzenie wypowiedzi lub udzielenie wyjaśnień.
- Jeżeli jednak tłumacz uważa taką natychmiastową interwencję za niewskazaną w danym momencie, może poczekać aż mówca przerwie swą wypowiedź i wtedy prosić o powtórzenie albo komentarz wyjaśniający. Zdarza się również, że tłumacz dostrzega zaniepokojenie audytorium świadczące o tym, że nie zdołało pojąć przedstawionej wersji przekładu.
-Może wówczas zwrócić się do przewodniczącego i pod pretekstem np. hałasu na sali prosić o streszczenie przemówienia.
Tłumaczenie konsekutywne może przebiegać z przerwami, tj. tekst j l tłumaczy się partiami albo całościowo, tj. tłumaczy się cały tekst wystąpienia mówcy po jego wygłoszeniu. Z natury rzeczy, najtrudniejsze jest tłumaczenie całościowe, które optymalnie zajmuje trzy czwarte czasu wykorzystanego przez mówcę, a więc stanowi wersję mniej redundantną, bardziej uporządkowaną w porównaniu z tekstem j l.
(wydłuża procedurę 2 razy)